و شكر خداوند عالم بوده باشد ، و اين نحو محبوبتر است از اين كه روى خود را در چنين صورتى به زمين بگذارد « 1 » . مخفى نماند اين يا به جهت تقيه است كه چنين تفصيل فرموده‌اند يا به جهت فرار از ريا و تمحض خلوص است ، ظاهر اول است و لفظ ناس در حديث مؤيد اين است . سوم : مثل ثانى است لكن به اعتبار خدين يعنى هر دو طرف روى ، و اين مدلول عليه است به حديث صحيحى كه مروى در فقيه است از اسحاق بن عمار از جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه فرموده : عادت حضرت موسى بن عمران عليه السّلام به اين نحو مستقر شده بود ، هر وقت از نماز كه فارغ مىشد روى راست خود را به زمين مىچسباند ، و همچنين روى چپ را « 2 » . اخبار به اين مضمون بسيار است ، و در بعضى از أسانيد سند منتهى مىشود به جناب حضرت امام محمد باقر عليه السّلام . و ظاهر از روايت ائمه طاهرين عليهم السّلام اين مطلب را ثبوت رجحان آن است در اين شريعت نيز ، فرق ما بين وجوه ثلاثه اين است كه مقتضاى اول اعتبار وضع جبهه است به خلاف وجه ثانى كه بنابر آن حاجت به وضع جبهه نيست بلكه امتثال حاصل است به وضع أحد خدين و فرق ميان ثانى و ثالث آن است كه معتبر بنابر ثالث وضع هر دو طرف روى است ، به خلاف ثانى . چهارم : آن است كه معتبر وضع جبهه است با وضع خدين ، و اين مدلول عليه است به حديثى كه مروى در كافى است از محمد بن سليمان از پدر خود كه او گفته در خدمت جناب امام موسى كاظم عليه السّلام مشرف بودم در خدمت بوده ايشان

--> « 1 » تهذيب شيخ ج 2 / 85 . « 2 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 332 .